Pogorszenia słyszenia tonów

Home / glossary / Pogorszenia słyszenia tonów

Wraz z wiekiem dochodzi do zaniku kanału słuchowego
zewnętrznego, co powoduje ściśnienie ścian i zmniejszenie
produkcji woskowiny. Błona bębenkowa ulega pogrubieniu i
często staje się matowa i biała. W stawach kostek
słuchowych może dojść do powstania zmian
zwyrodnieniowych. Dochodzi do istotnych zmian w uchu
wewnętrznym, jak ubytek komórek rzęskowych w narządzie
Cortiego, ubytek neuronów ślimaka, ścieńczenia naczyń
włosowatych w prążku naczyniowym oraz zwyrodnienie
więzadła spiralnego.
Zarówno u mężczyzn, jak i u kobiet dochodzi z wiekiem do
pogorszenia słyszenia tonów czystych, starczego przytępienia słuchu
(presbycusis). Bardziej upośledzone jest słyszenie dźwięków o
wyższej częstotliwości.
Pogorszenie słyszenia związane z wiekiem dotyczy nie tylko
słyszenia tonów o różnej częstotliwości, ale także progu ich
zróżnicowania. Pomiędzy 25 i 55 rokiem życia dochodzi do liniowego
pogorszenia rozróżniania wysokości tonów, zaś po 55 roku życia
wykres tego pogorszenia staje się bardziej stromy, szczególnie
dotyczy to bardzo wysokich i bardzo niskich częstotliwości.
Rozróżnianie wysokich tonów odgrywa ważną rolę w
rozumieniu mowy. Rozróżnianie mowy pogarsza się z wiekiem, nawet
jeśli uwzględni się pogorszenie słyszenia tonów czystych.
W przypadku ciągłego hałasu lub nieprzerwanej mowy, osoby starsze
słyszą jeszcze gorzej. źródło